عجالتا سه شعر از مجموعه ی( گرگ ها رستوران نمی روند)
۱)شکسته
شکسته ی کشتی هاست خواب من
پوسیده ی بادبان برافراشته ی عنکبوت
وآن سکوت که از کرکس است یا کلاغ
بر دکل آنهمه غبار
روزی ترق ترق پولاد
در گام های ملوانان آرام نمی گرفت کف عرشه
باران بوسه می زد بر آن همه کار آن همه عشق آن همه عرشه
آن گاه سرنوشت (بی سکان و ستاره
نا خدای سرگردانی
از دماغه های سراب تا تنگه های ترس
از کوه های یخ تا جزایر کجا دوردست مه ....)
و آن شب ـ شب نفرین ـ آسمان لنگر انداخت.
*
مرا از امواج نترسانید
آبی گیسوان اوست که می خواندم
آری او مادرم دریا
مرا به اعماق بفرستید
اعماق.....
اعماق......
اع...ماق......
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۲)
خسوف کرد
(روزنا مه ای نبود که بنویسد)
خسته
گریسته
سیلی خورده
پهلو شکسته
پهلو سوخته
در سوگ نشسته ی امامی شهید
امامی به دنیا نیامده
ودیگر هیچ
**
محاق بود که درخشید
هلال
نیم نیم دایره
نیم دایره
سه ربع دایره
بدر، بدر بدر
فرشتگان هلهله کردند
و خدا خیره شد به زمین
به ستاره ی چهارده
**
وارد می شوند ثانیه ها ـ بدون سلام
از بلندگوی رادیو
تصویر تلویزیون و امواج ماهواره :
<< ماه گرفتگی کامل در ایران>>
<<تا سه سال دیگر بی نظیر>>
<<ماه گرفتگی فردا شب>>
<<ماه گرفتگی امشب>>
<<چهل و پنج دقیقه ی دیگر>>
<<پنج دقیقه ی دیگر>>
<<پخش مستقیم ....>>
**
معصوم فرزندان تو مادر
که خسوف می کنند یک باره جای جای زمین
و خبرگزاری ها
خبرگزاری ها که سکوت
این همه سکوت .........
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۳)
ازدحام
خستگی
تاول پای دماوند : ـــ (( اما حسین آقا ! امام حسین ))
برساق کبود انقلاب
لرزان و خیس ـ خیس و غروب :
ـــ (( فردوسی ! مستقیم فردوسی ))
کمرگاه تا شده ی سهروردی
نرسیده به تخت سنگی طا وو س :
ـــ ((زندان))
مادر
سرشار از غبار
به دور از هجده سالگی :
((ملت))
از این ها یکی به سینه ی حافظ پل نمی شود
به هیا ت مولانا مجسمه
فانوس شکسته و
پیرمرد فریاد می زند هنوز : آزادی
آزادی
